Η βροχή δε σταμάτησε ποτέ να πέφτει και ένας δυνατός κεραυνός κατάφερε να κάνει τα λιγοστά Λυκόπουλα να νιώσουν πρωταγωνιστές σε ταινία τρόμου! Όμως η Αγέλη δεν φοβάται τη βροχή.. Δε φοβάται τίποτα!

Η δυνατή μικρή παρέα που ήταν μαζεμένη στην Εστία, σίγουρα θα έχει να θυμάται αυτή την ξεχωριστή δράση που μπορεί να μην είχε φώτα αλλά είχε κέφι στα τραγούδια, συνεργασία στα παιχνίδια, ταχύτητα στο jungle speed και φαντασία στις ιστορίες!

Μπράβο Ατρόμητα Λυκόπουλα!

Ακέλα

Ο στόχος φαινόταν απαιτητικός, όμως οι Γερόλυκοι είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα. Έτσι, οι  ώρες και τα χιλιόμετρα κύλησαν.. νεράκι, παρέα με γνώσεις, το χάρτη, σκυλίσιους φίλους, κανόνες ασφάλειας στο βουνό, τη χλωρίδα της Πάρνηθας,παιχνίδια, τραγούδια, μηνύματα μορς και την απεριόριστη ενέργεια των δυνατών μας Λυκοπούλων!

Τι κι αν είχαμε συνάντηση στις 6.15 το πρωί; Τι κι αν φθάσαμε στο Κατσιμίδι κατά τις 12.30; Ένα χειροποίητο γλειφιτζούρι φτιαγμένο από την πρώην Αρχηγό Συστήματός μας, Λέαινα, που μας περίμενε στη σάλα και μια τρομερά δυνατή κραυγή μας έδωσαν δύναμη για μια αξέχαστη εκδρομή!

Περιηγηθήκαμε στους χώρους του ανακαινισμένου καταφυγίου μας, ακούσαμε προσεκτικά τους κανόνες και νιώσαμε πραγματικά σαν στο σπίτι μας! Και μετά από μερικά παιχνίδια και το μεσημεριανό γεύμα που τόσο είχαμε ανάγκη, τα Λυκόπουλα μετατράπηκαν στους πιο τρανούς εξερευνητές, με το θέαμα για μας τους Γερόλυκους να είναι πράγματι μαγικό..!

Ανακάλυψαν κρυμμένα μονοπάτια, περιπλανήθηκαν σε λαβύρινθους φτιαγμένους από τη βλάστηση του βουνού, βοήθησαν τους φίλους τους όταν αυτοί χρειάζονταν βοήθεια, ανέβηκαν τη μεγάλη ανηφόρα που πάντα τους κινούσε την περιέργεια, έχοντας μαζί τα απαραίτητα εφόδια στο σακίδιό τους, που δεν αποχωρίζονταν.. Μάζεψαν ξύλα (πολλά ξύλα!!) για το τζάκι και τα μάτια τους έλαμπαν καθ’ όλη τη διάρκεια.. Αφού πια το γνώριζαν καλά..

Η Αγέλη όλα τα μπορεί!!!!!

Και αφού πια το σκοτάδι είχε πέσει και η φωτιά στο τζάκι είχε ανάψει για τα καλά, το παιχνίδι μέσα στο καταφύγιο δεν σταματούσε. Αποκορύφωμα ήταν το πάρτυ μασκέ της Αγέλης, που δεν του έλειπε τίποτα! Όμορφες στολές, μουσική, χορός, λιχουδιές..

Η επόμενη μέρα μας βρήκε ξεκούραστους μετά τον βαθύ και ζεστό ύπνο μας στο πατάρι του Κατσιμιδίου, να παίζουμε αθλητικά παιχνίδια με ζήλο και έπειτα με προσήλωση να μαθαίνουμε πώς φτιάχνεται σωστά ένα προσκοπικό σακίδιο για μια εκδρομή! Εκείνη τη μέρα μάθαμε και πολλά πράγματα για τη Ραπτική από την παρουσίαση της Παναγιώτας και μαμάδες… μαντάραμε μια κάλτσα! Μην ανησυχείτε για τις τρύπες λοιπόν! Μπράβο Παναγιώτα για την προσπάθειά σου!

Φαγητό, Τυπικά Λήξης και έπειτα αναχώρηση.. Το δρεπάνι αν αναρρωτιέστε.. Πουθενά..

Ο δρόμος προς τις Αφίδνες ήταν πλέον γνωστός και τα Λυκόπουλα ήταν σαν να πετούσαν! Φτάσαμε νωρίς, και ενώ περιμέναμε το τραίνο της επιστροφής μας για Αθήνα, τρώγαμε σταφίδες και αμύγδαλα για να αναπληρώσουμε την ενέργεια που καταναλώσαμε!

Κουρασμένοι μα ενθουσιασμένοι με ό,τι καταφέραμε γυρίσαμε σπίτι..

Ευχαριστούμε πολύ τον Κουκουβάγια, τον Λέοντα και τον κύριο Θωμά που μας βοήθησαν με τον να μεταφέρουν με αυτοκίνητα τα σακίδια μας στο Κατσιμίδι καθώς και να τα επιστρέψουν στην Αθήνα!

Ρωτήστε όποιον θέλετε! Η εκδρομή αυτή ήταν η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ που έχει υπάρξει!!

Λυκόπουλα, Γερόλυκοι, σας ευχαριστώ!!!!

Ακέλα

Γιατί το κάναμε αυτό; Για να εξερευνήσουμε με άνεση το κάστρο της Χαλκίδας! Μια σύντομη βόλτα μας έφερε στο καταπράσινο λόφο όπου βρισκόταν το αρχαίο κτίσμα. Περάσαμε μέσα από τις πύλες, χωρίς να φανταζόμαστε τι έκπληξη μας περίμενε …

Ένας γέροντας εμφανίστηκε από το πουθενά, μα όταν εμφάνισε μια μαριονέτα καταλάβαμε πως ήταν ο Τζεπέτο! Και είχε κακά νέα να μας πει… Για κάποιο λόγο όλα τα παραμύθια είχαν μπλεχτεί μεταξύ τους και ότι γνωρίζαμε είχε έρθει άνω κάτω! Μόνο τα Λυκόπουλα θα μπορούσαν να βρουν κάποια λύση.

Πράγματι, δεν αργήσαμε να δούμε τις επιπτώσεις. Σε ένα από τα τείχη ξαφνικά είδαμε έναν ιππότη που προσπαθούσε να σώσει τη Ραπουνζέλ, μα δεν μπορούσε γιατί η Ραπουνζέλ είχε κοντό μαλλί! Τα Λυκόπουλα όμως με τη βοήθεια των Γερόλυκων ψάξανε τρόπους να ενώσουνε το ερωτευμένο ζευγάρι.

Μάθανε για τα σύννεφα, τους αστερισμούς, τον κώδικα μορς και κόμπους, ώσπου τελικά η Ραπουνζέλ κατέβηκε να ανταμώσει με τον ιππότη της. Έτσι εμείς πήραμε το δρόμο για το χώρο που θα διαμέναμε.  Φυσικά η ενέργειά μας ήταν γεμάτη όταν φτάσαμε, οπότε το παιχνίδι ξεκίνησε! Εκεί που παίζαμε εμφανίστηκε η Χιονάτη κι ένα… μυστήριο ξωτικό. Μέσα από το παιχνίδι μάθαμε πως ήταν ο Ατακτούλης, και πρωτού το καταλάβουμε είχε εξαφανιστεί, αλλά μεσ’ το βράδυ εμφανίστηκε ένας άλλος ήρωας.

Ο δαιμόνιος αστυνόμος Σαΐνης είχε εντοπίσει τις αλλαγές στα παραμύθια, οπότε μας πήρε για βοηθούς του. Ανέθεσε σε κάθε Εξάδα ένα ρομπότ βοηθό, και βγήκανε έξω στη πόλη να βρούνε στοιχεία μέσα από ιδιαίτερες δοκιμασίες. Αφού επιστρέψανε τα Λυκόπουλα με επιτυχία, αποκωδικοποιήσανε τα ειδικά μηνύματα που είχανε βρει, και η αλήθεια αποκαλύφθηκε. Ο Ατακτούλης ήταν ο ένοχος για τη διαστρέβλωση των παραμυθιών και έπρεπε να τον σταματήσουμε! Η ώρα ήταν όμως περασμένη και μας περίμεναν οι υπνόσακοί μας.

Το πρωί που ακολούθησε δεν είχε καμία έλλειψη τρεξίματος. Αφού όλοι είχαμε ξυπνήσει καλά, κατευθυνθήκαμε λίγο πιο κάτω προς το Άλσος του Φάρου. Εκεί δεν μας έκανε έκπληξη ήρωας παραμυθιού, αλλά ο Παναγιώτης που είχε φτάσει νωρίτερα για να ετοιμάσει την Ερασιτεχνική Ασχολία του. Μας παρουσίασε την Ερασιτεχνική Ασχολία του Παρατηρητή, βάζοντας μας να αναγνωρίσουμε μυρωδικά μόνο με την όσφρησή μας, αλλά και να μάθουμε για τα ανιχνευτικά σημάδια που αφήνουμε σε πορείες. Δεν έμεινε μόνο στη θεωρία, καθώς είχε ετοιμάσει μια πορεία από ανιχνευτικά, που η Αγέλη έπρεπε να ακολουθήσει για να κινηθεί μέσα στο Άλσος. Παναγιώτη, η Ερασιτεχνική Ασχολία σου ήταν πολύ καλή, οπότε περιμένουμε με ενθουσιασμό τις επόμενές σου. Καλή Συνέχεια!

Ύστερα από αυτό, περπατήσαμε μέσα στο Άλσος, απολαμβάνοντας το πράσινο χώρο. Στο γυρισμό έπεσε το μάτι μας σε μια παιδική χαρά. Μην μπορώντας να αντισταθούμε, περάσαμε λίγο χρόνο με Λυκόπουλα και Γερόλυκους να παίζουν ανέμελα με φόντο τη θάλασσα. Σύντομα ήρθε η ώρα της επιστροφής, φτάνοντας όμως στο χώρο που διαμέναμε ακούστηκε ένας γνώριμος ήχος στα αυτιά μας.

Κανείς δεν περίμενε να δει τη Σταχτοπούτα, που αντί για γοβάκια φορούσε μπασκετικά παπούτσια! Μας αποκάλυψε η ίδια πως έκανε εξάσκηση για το επερχόμενο πρωτάθλημα, καθώς η νικήτρια θα έπαιρνε για έπαθλο το χέρι του πρίγκιπα σε γάμο. Χρειαζόταν λίγη βοήθεια να ετοιμαστεί καλύτερα, και μιας η Αγέλη μας είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα σπορ, δεν μπορούσε να της χαλάσει το χατίρι. Ξεκινήσαμε με απλές ασκήσεις, καταλήγοντας σε κανονικό αγώνα, όπου η προϋπόθεση για την επιτυχία ήταν η συνεργασία. Όλοι χαρήκαμε το φιλικό αγώνα, οπότε χαιρετήσαμε τη Σταχτοπούτα και της ευχηθήκαμε καλή τύχη.

Τελικά, έφτασε η ώρα και για εμάς να αποχωρήσουμε, έτσι σιγά σιγά ξεκίνησε το μάζεμα των πραγμάτων μας. Όταν πια ήμασταν έτοιμοι μαζευτήκαμε στον ιστό για τα τυπικά λήξης, καθώς μας έμενε μια τελευταία, σημαντική υποχρέωση. Αυτή η εκδρομή αποτελούσε κάτι ιδιαίτερο για μερικά Λυκόπουλα, επειδή ήταν η πρώτη τους, στην οποία κιόλας αντεπεξήλθαν πολύ καλά. Έχοντας περάσει λοιπόν αρκετό χρόνο στην Αγέλη και αποδεικνύοντας την αξία τους, ο Στέλιος, ο Ευθύμης, ο Ρόμπερτ και η Ελίνα ήρθαν μπροστά στην Ακέλα και έδωσαν την Λυκοπουλική Υπόσχεσή τους.

Με αυτό το γεγονός η εκδρομή επισήμως ήρθε στο τέλος της, το μόνο που απέμενε ήταν να πάρουμε το τρένο του γυρισμού. Φτάσαμε στην Αθήνα, όπου γυρίσαμε σπίτια χορτασμένοι κούραση, εμπειρίες, χαρά. Όλα αυτά ένας απλός πρόλογος σε μια σειρά φοβερών εκδρομών που θα ακολουθούσαν.

Χάθι, Υπαρχηγός Αγέλης

Ένζο Ντε Σούζα Μπρίτο

Το δρεπάνι δεν είναι πουθενά και στην Αγέλη  μπήκαν υποψίες πως μάλλον είναι κάπου στο Γαλατικό χωριό. Ο Μαζεστίξ, όμως, ως αρχηγός του Γαλατικού χωριού είναι υπεύθυνος  για την ασφάλεια του και γι αυτό παρακάλεσε τα Λυκόπουλα να μεταφερθούν στο χωριό με κλειστά μάτια, για να μη δουν τον δρόμο. Έτσι, ο Βαγγέλης  προσφέρθηκε να μας βοηθήσει σε αυτό το ταξίδι μας και φάνηκε ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος.

Αφού μας είπε κάποια πράγματα για την ζωή ενός τυφλού, για το πώς αναγνωρίζουν τον κόσμο γύρω τους με τις υπόλοιπες αισθήσεις του,, πώς χρησιμοποιούν και τι σημαίνει το λευκό μπαστούνι, κόλπα για να καταλαβαίνουν τα χρήματα κ.λ.π., μας έδειξε τον σωστό και ασφαλή τρόπο με τον οποίο μπορούμε να βοηθήσουμε έναν τυφλό να μετακινηθεί. Τα Λυκόπουλα αφέθηκαν στα χέρια των φίλων τους και έκαναν πράξη τη νέα γνώση μετακινούμενα με κλειστά μάτια στην αυλή μας. Έπειτα αποχαιρέτησαν  το Βαγγέλη και ξεκίνησαν το ταξίδι τους με κλειστά μάτια προς τη Γαλατία.

Εκεί συνάντησαν τον Αλφαβιτίξ και τον Αυτοματίξ, τον ιχθυοπώλη και τον σιδερά του χωριού. Ως συνήθως βρίσκονταν σε διαμάχη για το ποιος ήταν υπεύθυνος πού χάθηκε το χρυσό δρεπάνι. Πήραν λοιπόν το μέρος τους και έπαιξαν stratego! Ξαφνικά ακούστηκαν γαβγίσματα και παρατήρησαν ότι από μακρυά ερχόταν ο Ιντεφίξ με τον μάγο. Αμέσως κατάλαβαν ότι ο σκύλος κάτι ήθελε να τους πει. Τον ακολούθησαν με προσοχή- γιατί δεν ήθελαν να τον τρομάξουν- και είδαν πως ο Ιντεφίξ είχε πάρει το χρυσό δρεπάνι και το είχε κρύψει. Έτσι τα Λυκόπουλα βοήθησαν τον μάγο Πανοραμίξ να βρει το δρεπάνι του και έλυσαν το μυστήριο που μας βασάνιζε ένα μήνα. Μπράβο Λυκόπουλα.

Υπαρχηγός Αγέλης

Ναγκ, Κατερίνα Αργυροπούλου

Και εδώ ένα άρθρο για τη δράση μας από τη σκοπιά του ίδιου του Βαγγέλη Αυγουλά! http://meallamatia.blogspot.gr/2017/02/blog-post_20.html?m=1

Τα Λυκόπουλα γεμάτα ενθουσιασμό μας εξήγησαν τι τους άρεσε στη γειτονιά τους και τι όχι.  Τα παιδιά μπόρεσαν να καταλάβουν τι είναι ωφέλιμο για το περιβάλλον και αποφάσισαν ότι θέλουν να ενημερώσουν και τον υπόλοιπο κόσμο. Έτσι γεμάτα κέφι, μπριο και όνειρα ζωγράφισαν ένα πανό που το χώρισαν στη μέση.  Στη μία μεριά ζωγράφισαν πως έβλεπαν την γειτονιά τους, με σκούρα χρώματα και καθόλου πράσινο, όμως στην άλλη μεριά αποτύπωσαν την γειτονιά των ονείρων τους. Τέλος τα μικρά μας Λυκάκια έφτιαξαν αυτοκόλλητα που πάνω έγραφαν ” Αγάπα τη γειτονιά σου ” με έναν εφευρετικό τρόπο.

Αφού τελείωσαν με τις καλλιτεχνίες τους μαζευτήκαμε όλοι μαζί στο πιο κοντινό άπλωμα της γειτονιάς μας, μαζί με το πανό και τα αυτοκόλλητα,  και μοιράσαμε τα αυτοκόλλητά μας στους περαστικούς εξηγώντας τους το πανό μας, θέλοντας έτσι να κινητοποιήσουμε και τον υπόλοιπο κόσμο, να αγαπά τη γειτονιά του φυσικά!

Όταν επιστρέψαμε στην Εστία μας, όμως, μας περίμενε μια έκπληξη. Ο Ατακτούλης ήταν εκεί για να μας πει ότι έχει μετανιώσει που χάλασε τα παραμύθια και ότι θέλει να μας ευχαριστήσει που τον βοηθήσαμε να αλλάξει μυαλά!!

Μπράβο Λυκόπουλα, κάνατε πάλι καλή δουλειά!

Υπαρχηγός Αγέλης

Ναγκ , Κατερίνα Αργυροπούλου

 

Εκεί τα Λυκόπουλα είχαν την ευκαιρία να δουν πολλά πράγματα σε σχέση με την ιστορία τους και να ακούσουν και να μάθουν όμορφες πληροφορίες με ευφάνταστο τρόπο. Οι εθελοντές που είναι υπεύθυνοι στο μουσείο είχαν φροντίσει να έχουν  μια μικρή δραστηριότητα για τα Λυκόπουλα. Τα μικρά μας Λυκάκια ξεχύθηκαν μέσα στο μουσείο για να συμπληρώσουν τα έντυπα που τους είχαν δοθεί και όταν η Αγέλη ολοκλήρωσε την αποστολή της, άκουσε με προσοχή μια ολιγόλεπτη ιστορία από τον συνοδό μας, που περιείχε όλα τα σημαντικά στάδια της Λυκοπουλικής διαδρομής.. Στο τέλος, τα Λυκόπουλα γύρισαν στην Εστία μας με πολλές όμορφες εντυπώσεις.

Υπαρχηγός Αγέλης

Ναγκ, Κατερίνα Αργυροπούλου

Τέτοια εποχή πάντα κεντρικό ρόλο  κατέχει το παζάρι του Συστήματός μας. Έτσι τα Λυκόπουλα , συνεργάστηκαν όλα μαζί δημιουργώντας υπέροχες κατασκευές με πολύ φαντασία και όρεξη. Τα μακαρόνια έγιναν χρυσές γιρλάντες και χρυσά αστέρια που θα στολίζουν ξεχωριστά και όμορφα το χριστουγεννιάτικο σπίτι και οι απλοί σπάγκοι έγιναν όμορφα ευφάνταστα δεντράκια με στολίδια.

Αφού τελειοποιήθηκαν όλες οι κατασκευές τα Λυκόπουλα έφυγαν γεμάτα περηφάνια και ενθουσιασμό για τις υπέροχες δημιουργίες που έφτιαξαν με τα χεράκια τους.

Ναγκάινα, Γεωργουλάκη Γεωργία

Υπαρχηγός Αγέλης

Και πόσα πόσα ακόμα είδαμε να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια μας την Κυριακή 12/11. Η Αγέλη είχε τη χαρά να παρακολουθήσει μία υπέροχη, διαδραστική, κουκλοθεατρική παράσταση, σε ένα μαγευτικό χώρο.. Το όνομα αυτής; ” Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο “. Το θέατρο που μας φιλοξένησε; Παραμυθοχώρα. Ο συγγραφέας του παραμυθιού; Αντώνης Παπαθεοδούλου, Πρόσκοπος-Παραμυθάς! Ο τραγουδιστής που επιμελήθηκε τη μουσική της παράστασης; Φοίβος Δεληβοριάς. Η εικονογράφος του παραμυθιού; Μυρτώ Δεληβοριά.

Και μαντέψτε.. Ήταν ΟΛΟΙ εκεί! Μαζί μας! Παρακολουθήσαμε όλοι με πολύ γέλιο, κομμένη ανάσα, αμείωτο ενδιαφέρον και καρφωμένο χαμόγελο τις δύο αδερφές Μαρία και Σπυριδούλα Παπαγεωργίου να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, παρέα με τις πανέμορφες κούκλες τους! Και στο τέλος βγάλαμε όλοι μαζί αναμνηστικές φωτογραφίες!!!

Έπειτα η Αγέλη μας δημιούργησε τις δικές της κούκλες Μανότ, με απλά υλικά, κλείνοντας με δημιουργικό τρόπο αυτή την ιδιαίτερη δράση!!

Όταν επιστρέψαμε στην Εστία μας όμως συνέβη κάτι πολύ ιδιαίτερο για ένα Λυκόπουλο. Είχε έρθει η στιγμή να ανοίξει το πρώτο του μάτι! Συγχαρητήρια Στέλιο! Πάντα ψηλότερα!

Ακέλα, Ευτυχία Κεραμά
Αρχηγός Αγέλης Λυκοπούλων

Υ.Γ. Γονείς που δεν έχετε ακόμα δει την παράσταση με τα παιδιά σας, σπεύσατε! Αξίζει! <3

Χρήσιμοι σύνδεσμοι:

Teaser παράστασης: https://www.youtube.com/watch?v=ci8eYI4maio&feature=share
Σελίδα θεάτρου Παραμυθοχώρας: https://www.facebook.com/paramithohora.gr/

Στο τέλος της ταινίας ακούστηκε κάτι από την Αγέλη μας. Ακολουθήσαμε τον ήχο και εκεί είδαμε την Ακέλα να μας περιμένει. Μας είπε λοιπόν πως πέρασε από εκεί ο Μόγλη και μας ευχαρίστησε με τον δικό του τρόπο. Και ποιος είναι αυτός; Μα με τα υλικά της φύσης φυσικά. Έγραψε με φύλλα ένα μεγάλο ευχαριστώ στο πάτωμα και μας το μετέφερε η Ακέλα. Και για να δώσουμε ένα δώρο στην ζούγκλα που μας φιλοξένησε όλον αυτό το μήνα, φέραμε τη βροχή μόνο με τα σώματά μας!

Έτσι λοιπόν βοηθήσαμε τον Μόγλη να γυρίσει πίσω στο σπίτι του, δίνοντας σε όλα τα ζώα της ζούγκλας να καταλάβουν τι κάναν λάθος και τον έδιωξαν εξ’ αρχής.

Συγχαρητήρια Λυκόπουλα!

Για τρία Λυκόπουλα όμως της Αγέλης μας η μέρα ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Είχε έρθει πια η στιγμή να ανοίξουν το πρώτο τους μάτι, σαν Λύκοι που είναι. Εμμανουέλα, Κωνσταντίνε και Παναγιώτα, πάντα εμπρός!

Ναγκάινα Υπαρχηγός Αγέλης
Γεωργία Γεωργουλάκη

Ακόμα περισσότερο όμως ευχαριστούμε τις μαμάδες που ανέλαβαν σχεδόν εξ’ ολοκλήρου τη δημιουργία των υπέροχων κατασκευών, και όλους όσους μας προμήθευσαν με γλυκά για να γλυκάνουμε όλους εσάς!

Συγκεκριμένα ευχαριστούμε για την βοήθειά τους:

Κα Χαρά
Κα Αγγελική
Κα Δέσποινα
Κα Λία
Κα Πόπη
Κα Αθανασία
Κα Όλγα
Κα Τασία
Κα Αρετή
Κα Αλιόνα
Κο Ηλία
Κο Δεσύλλα (για τα αμέτρητα επιτραπέζια)
Και τον Σκλαβενίτη που είναι πάντα δίπλα μας

Ραντεβού του χρόνου, οπωσδήποτε!!!